Martyna Dziacko

Autor zdjęcia: Jerome Brierre Mówi się, że zwierzęta są częścią naszego świata, podczas gdy my dla nich jesteśmy całym światem. Dla wielu z nas stają się one pełnoprawnymi członkami rodziny, powiernikami naszych skrywanych emocji i stałym, bezpiecznym punktem w dynamicznie zmieniającej sięrzeczywistości. Ich miłość jest bezwarunkowa i prosta. Właśnie dlatego momenty, w których nasi zwierzęcy przyjaciele zaczynają chorować, starzeć się, kiedy stajemy w obliczu ich nieuchronnego...

Bardzo często pacjenci pytają: „A jak inni przez to przechodzą? Co mówią? Czy czują to samo, co ja?”. W tym pytaniu kryje się pragnienie zrozumienia siebie w nowej rzeczywistości i upewnienia się, czy to, co czujemy, jest „normalne”. Historie innych mogą pomóc dostrzec podobieństwa, które dają poczucie wspólnoty, ale także różnice wynikające z wyjątkowości i niepowtarzalności każdego z nas.

Większość pacjentek mówi o utracie dotychczasowego stylu życia, o pustce i traumatycznym oczekiwaniu na powrót do zdrowia i dawnych aktywności. Paradoksalnie Alicja przeżywa ten czas jako nowe i lepsze życie. Ma wrażenie, że „przywołała” chorobę, by ta wyciągnęła ją z dotychczasowego "błądzenia".